Karmelitańska Wspólnota Młodych Communio Crucis — ta nazwa nie jest przypadkowa, lecz odzwierciedla charyzmat wspólnoty, na który składają się: Krzyż, młodość, Karmel.
Jako Karmelitańska Wspólnota Młodych Communio Crucis chcemy, by łączyła nas
Miłość Ukrzyżowana — Jezus.
W Jego
„Pragnę” usłyszeliśmy własne „pragnę” i to ono
zaprowadziło nas pod Krzyż, gdzie konało i wciąż kona Źródło. To z Niego
chcemy czerpać Wodę Życia, by ugasić pragnienie, które każdy z nas w sobie
nosi. Ułomni i grzeszni często
lękamy się cierpienia, twardych wymagań Krzyża, uciekamy i upadamy, jednak
Wywyższony wciąż przyciąga nas do siebie
(por. J 12,32). Nosimy w sobie głębokie
przekonanie, że tylko w Nim odnajdziemy prawdziwą Miłość i prawdziwe Życie.
Nasze miejsce odkryliśmy pod Krzyżem, razem z Maryją i Umiłowanym uczniem Janem. To od nich i z nimi chcemy się uczyć, jak kontemplować Miłość Ukrzyżowaną i jak budować prawdziwą Komunię Krzyża. Dlatego tak ważny jest dla nas fragment Ewangelii św. Jana spod Krzyża — słowo przewodnie naszej Wspólnoty (porównaj J 19,25–27 — cytat na stronie głównej).
Jesteśmy młodzi. Nasza
obecność we wspólnocie często jest warunkowana czasem studiów i nie mamy
możliwości angażowania się do wspólnoty na całe życie. Pomimo „czasowości”,
która jest specyfiką Communio Crucis, nie chcemy być tylko grupą modlitewną,
lecz właśnie wspólnotą — prawdziwą
Komunią Krzyża. Jesteśmy świadomi owej
„czasowości” bycia w CC, lecz nie jest ona dla nas przeszkodą w tworzeniu
wspólnoty. W Communio Crucis
wchodzimy w duchowość karmelitańską i uczymy się żyć
nią w świecie, a to właśnie owo życie w świecie duchowością Karmelu jest tym,
co będzie nas łączyć w duchowej wspólnocie, nawet po opuszczeniu CC.
Początki Wspólnoty sięgają okresu Wielkiego Postu 2006 roku. Wtedy wspólnota
nie miała jeszcze swojego pasterza. Po kilku miesiącach, w sierpniu, do
Communio Crucis dołączył o. Józef Kucharczyk OCD (o. Józef od Bożego Baranka)
(pierwszy od prawej).
W roku akademickim 2008/2009 pasterzem był
o. Łukasz Piskulak OCD
(o. Łukasz Maria od Eucharystii) (drugi od prawej).
Obecnym pasterzem Communio Crucis jest o. Krzysztof Żywczyński OCD
(o. Krzysztof od św. Jana Chrzciciela).
Jesteśmy świadomi, że wzajemna służba spaja wspólnotę i uczy pokory. Ze względu na potrzeby wspólnoty i dary jakimi dysponują ludzie, którzy ją budują, w CC powoływane są tzw. „posługi”, które zajmują się np.
Posługi nie są czymś na wzór diakonii w innych ruchach. Nie są to autonomiczne grupy, które funkcjonują wewnątrz wspólnoty. Posługi są przestrzenią budowania wspólnoty poprzez wzajemną służbę i narzędziem sprawnego funkcjonowania Communio Crucis. Choć obecność w konkretnej posłudze i rodzaj związanej z tym służby nie jest głównym celem ani zadaniem członków CC i nie jest obowiązkowa, to jest wyrazem troski i odpowiedzialności za wspólnotę.
Po dwóch latach kształtowania się duchowości i charakteru Wspólnoty,
zebraliśmy zasadnicze kwestie, założenia i treści przewodnie ważne dla nas. Ujeliśmy je
w Regułę, według której chcemy żyć w Communio Crucis.
Ze względu na to, iż jesteśmy bardzo młodą wspólnotą, mamy świadomość, że chociaż nasz charyzmat jest już określony, to pozostaje wciąż dynamiczny i otwarty.
